Over KAPOT van 't lachen zeiden en schreven Martine en Stany en Nick en Anneke en Mieke en Jan en Teun en Pol en Hilde en Nadia en Ann en Janine en Marc, het volgende:

Leentje schreef:

Ik wil u graag nog eens bedanken voor de mooie, ontroerende en grappige voorstelling in Lanklaar dit weekend. Het was echt genieten.

Ook de setting vond ik heel fijn: enerzijds om te kijken, anderzijds om in contact te komen met degene die het brengt. U hebt me helemaal meegenomen in uw verhaal!

Wat een heerlijke theateravond was dat!

Van A tot Z genoten van de prachtige voorstelling "Kapot' (van het lachen) vol fijne humor en gekke-bekken-trekkerij maar ook vol liefde en poëzie.

De slotscène was ontzettend mooi en ontroerend tegelijk.

Laat hier nog veel mensen van genieten Bert, wij genieten alleszins nog na :-)

Ik werd helemaal meegesleept door de talloze karakters die aan bod kwamen, het leek plots alsof ik echt mee in Alken zat! De absurditeit van het verhaal samen met de oprechtheid van de emoties zorgde voor een prachtige mix van humor en pakkende momenten.

Vorige vrijdag ben ik naar de voorstelling KAPOT van Bert Cosemans gaan kijken.

Wat heb ik genoten van de verschillende typetjes die hij speelde. Op z’n Alkens of Eksels bracht hij ze met veel humor tot leven. We hebben veel gelachen, de ogen uitgekeken en genoten hoe Bert met zijn enthousiasme en warmte zijn voorstelling tot leven bracht!

Een heerlijk theaterstuk waarin Bert Cosemans je laat meedromen tussen fantasie en werkelijkheid. Alle figuren, al dan niet gekende figuren, die hij allemaal in zijn eentje vertolkt, maken het gewoon te gek ! Je moet hem gewoon in huis halen.

De onfortuinlijke avonturen van Cosepie, of: wat een moederhart lijden kan. Een must-see

van spelvreugde! Een niet te negeren voorstelling!

Bert, je stuk is weer de max, ik heb genoten tot in het puntje van mijn tenen. Indrukwekkend hoe jij, nu weer, mensen en oude geliefden tot leven bracht. Het maakte me helemaal warm vanbinnen. Je klutst van de ene seconde naar de andere, verschillende dialecten bij elkaar en ik zie het allemaal gebeuren. Maar je slaagt er ook in om verschillende actuele thema’s aan te kaarten op een zeer aangrijpende manier. Een lach en een traan liggen zeer kort bij elkaar. Op het einde lijkt het wel alsof alles in het slop raakt en toch konden we met een heel goed gevoel terug naar huis keren.

Heel knap, niet kapot te krijgen !

Verhalenverteller pur sang legt het dorpsleven bloot. Een komische must-see vol herkenbare personages voor iedereen die uit een dorp komt of er wel eens geweest is. Met als toegift een unieke, rake kijk op rouw om de dood van een ouder.Kapot… of toch niet? Omdat wat breekt soms net mooier wordt wanneer je het met aandacht herstelt.

In deze humoristische monoloog laat Bert Cosemans je kennismaken met de liefde tussen een zoon en zijn moeder (én omgekeerd). Met een uitzinnige lach — en af en toe een kleine traan — ontmoet je zijn “Moeke”, zijn broers en zussen, het dorp, de buren en zelfs de kassierster van de lokale supermarkt. Herkenbaar en eerlijk. Puur en open. Sober en intens. Altijd met een flinke scheut humor en een kwinkslag.

Als stille — en soms luidop lachende — getuige ervaar je niet alleen de warme familiebanden, maar voel je ook de machteloosheid wanneer een kapot ei in een kleine gemeenschap een buitenproportioneel staartje krijgt. Bert neemt je moeiteloos mee in een herkenbaar, licht absurd verhaal dat nazindert, met personages die nog lang blijven hangen.

Een absolute must-see.

De hattrick van de monologen van Bert!

In een wereld waar haat en liefde zo ver uit mekaar liggen, krijg je hier te zien hoe je

met humor de haat weg kan neutraliseren en er alleen maar liefde overblijft.

Goed gelachen, want dat doet humor met mensen.

Een traan weggepinkt, ook dat is veilig in deze.

Bert en monologen zijn ondertussen een begrip!

Dit is de 3e maal op rij raak

Wij hebben enorm genoten van uw voorstelling gisteravond en niet in het minst van

het prachtige Limburgs dialect. Het was zeker de rit naar “verre verre Limburg” meer

dan waart. Nogmaals een dikke proficiat om dit verhaal met een lach en een traan zo

boeiend te brengen.

Wat een dynamische voorstelling is 'Kapot'.

Van gezellig, rustig genieten… naar lachen… naar absolute stilte!

Bert speelt met zeer veel overgave een luchtig, humoristisch, emotioneel stuk waarin

hij zijn moeke eert. Zijn beste one man show!!

Ik €n Robin Hood was top maar deze is een echte topper!!

Zeker een aanrader voor een huiskamervoorstelling!

Enorm genoten van Kapot van meester-verteller Bert Cosemans. Of is het zijn alter

ego Cosepieke? Is het een monoloog of een multi-dialoog? In ieder geval hebben wij

ons k-ei-goed geamuseerd. Zoals hij zelf orakelt "het is maar voor te lachen", en dat is

de nagel op de kop. Kapot is echt de moeite.

Als u NIET wilt lachen, zou ik vooral ook zeker NIET naar deze voorstelling gaan

kijken.

Indien WEL: de acteur is NIET verantwoordelijk voor eventuele kwetsuren van het lachen.

Wat was dat !

Bert neemt je in volle overgave en enthousiasme, anderhalf uur mee in een verhaal,

dat grappig én ontroerend is… maar vooral verrassend. Je blijft geboeid van de

eerste tot de laatste minuut.

Over Robin Hood en Den Hertog van Alken zeiden en schreven anderen dan weer:

Davidsfonds Asper € Bert Cosemans

Wat hebben we genoten van de voorstelling “Ik €n Robin Hood” gebracht door Bert Cosemans. Bert bespeelt de ruimte én het publiek waardoor je geboeid blijft kijken en luisteren. Een ge(s)laagde one-man-show: humoristisch, soms hilarisch absurd, bij momenten een wegpinkende traan.

Ik €n Robin Hood is een boogschot in de roos en maakt ons benieuwd naar zijn andere vertellingen “Den Hertog van Alken” en “Kapot van ’t lachen”.

Een bijkomend lovenswaardig pluspunt is dat je automatisch een goed doel steunt als je Bert programmeert. Kortom Bert als een heuse hedendaagse Robin Hood!

Dank in het kwadraat voor deze onvergetelijke voorstelling van deze namiddag…

glimlachen en kippenvel…

ontroerend mooi…

ons geweten een beetje prikkelen op een ludieke manier.

Deze week dinsdag hebben we een theatermaker/verteller/mens "pur sang" in ons midden (VL@S Lokeren) mogen ontvangen met zijn "huiskamer/tuin" monoloog (bij wijlen bijna dialoog) "Ik en Robin Hood". Met een lach en de spreekwoordelijke traan wist hij onze lachspieren en ons geweten te raken en te beroeren.

"Hoe je ons hebt doen (glim)lachen en grinniken en ook doodstil hebt gekregen, chapeau."

"Wat een pracht van een voorstelling.

Heerlijk gelachen.

Serieuze krop in de keel.

Stil van ontroering."

"Je doel voor Den Hertog is zo nobel en je enthousiasme zo groot. Je bent zo bevlogen en je hebt gelijk, een donatie mag een beetje pijn doen, dan gebeurt ze des te bewuster."

"Nogmaals bedankt voor de knappe voorstelling. Het was een zéér geslaagde avond."

"Het wervelt en draait in deze forse en fraaie geschiedenis, zeer waar en onwaar, en je giert het soms uit en je houdt af en toe je traan in."

“Wenen van ’t lachen en wenen van ontroering - dat is voor mij klasse, excuseer, Klasse! - en dat allemaal op één avond, wat zeg ik? In één voorstelling en door één en dezelfde man.”

"Ik heb geweldig genoten van Den Hertog. Zo mooi om te zien hoe je dit verhaal speelt en vertelt en zo ontroerend hoe "Jou Moeke" tot leven komt."

Bert Cosemans speelt ‘Ik €n Robin Hood’, over zijn favoriete fictieve vriend. Maar ook over de bliksemende foutheid tussen - Jij, Rijk en Ik, Arm.

“Dank u om ons op een zachte manier een geweten te schoppen... Wat een geweldige vertelling”

“Alle aanwezigen waren formeel: een uitzonderlijke en onvergetelijke opvoering. Een

maatschappelijk probleem op een ludieke manier gebracht... de afwezigen hadden weerom ongelijk!